Ερωτόκριτος
2013
Τάμαθες
Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα
Πως
παίρνω για να βρω δουλειά της ξενητιάς τη στράτα
Τέσσερεις
χρόνους άνεργος άλλο πια δεν αντέχω
Μέλλον
και προκοπή εδώ τώρα πια να μην έχω
Όσα
θωρρώ να γίνουνται σ’ αυτήν εδώ τη χώρα
Με
κάνουνε και βλαστημώ της γέννας μου την ώρα
Ο
κύρης μου τόχε καυμό εμένα να σπουδάσει
Να
μ’ έχει για βοήθεια όταν πια θα γεράσει
Και
γίνηκα μηχανικός με μέλλον και μ’
ελπίδες
Στην
χώρα που λυμαίνονται κάθε λογής ατσίδες
Εδώ
καλά περνούν αυτοί που κλέβουν και αρπάζουν
Και
τα κορόιδα οι τίμιοι ας πάνε να βελάζουν
Εκείνοι
που μας κυβερνούν για πάρτη τους φροντίζουν
Και
τους δικούς τους φτιάχνουνε για να τους μακαρίζουν
Και
δίνουν το παράδειγμα όποιος μπορεί ν’ αρπάξει
Ότι
καθένας τους μπορεί χωρίς να τονε νοιάξει
Γιατί
γνωρίζουνε καλά πως καθαροί θα βγούνε
Λογαριασμό
δεν δίνουνε όσα και να χρωστούνε
Και
βλέπεις να μοιράζουνε να κάνουνε και δώρα
Τα
πλιάτσικα π’ αρπάξανε από την έρμη χώρα
Μας
μάθανε όλοι αυτοί ωραία να περνούμε
Με
δανεικά που έπαιρναν και μεις τώρα χρωστούμε
Έτσι
καθένας έμαθε όπου μπορεί να κλέβει
Και
δανεικά κι αγύριστα συνέχει γυρεύει.
Κι
ο Γιάννης απ’ την Κάλυμνο που έχει δυο καίκια
Έπαιρνε
επιδότηση γι’ αρνιά και για κατσίκια
Κι
ο Θύμιος απ την Λάρισσα πούχει δυο
στρεμματάκια
Εδήλωνε
πως έβγαζε τσ’ Αιγύπτου τα μπαμπάκια.
Τον
Γιώργη τον αγράμματο εκάνανε νομάρχη
Και
τον Νικόλα βάλανε στην Πίνδο λιμενάρχη
Όλοι
μαζί μας λέγανε τάχουμε φαγωμένα
Μα
μόνο εμείς πληρώνουμε των άλλων τα σπασμένα
Προχθές
είδες τι έγινε όξω απ’ το υπουργείο
Που περιμέναν νηστικοί στ’ αγιάζι και το κρύο
Κι απλώνανε τα χέρια τους με χίλια παρακάλια
Να
πάρουν για τα τέκνα τους δυο τρία πορτοκάλια
Ντροπής
εικόνες λέγανε οι άλλοι στα κανάλια
Ξένοι
να βλέπουν συνεχώς τα μαύρα μας τα χάλια
Δεν
σκάνε που υπάρχουνε όλοι οι πεινασμένοι
Μόνο
να μην το βλέπουνε της γής οι χορτασμένοι
Γι
αυτό κι εγώ Αρετούσα μου παίρνω των αματιών μου
Χωρίς
να ξέρω τι θα βρώ εκει που πάω μπρός μου
Θέλω μ' αξιοπρέπεια απ' εδώ και μπρός να ζήσω
Δεν
θέλω για την πάρτη μου πλούτη να αποκτήσω
Συχώρα
με που τα όνειρα που έκανα μαζί σου
Όνειρα
θ’ απομείνουνε σε όλη τη ζωή σου.
Κωστής. Φλεβάρης 2013
