Πέστε μου την γνώμη σας.

Φίλοι επισκέπτες. Εκτιμώ ιδιαίτερα την γνώμη σας και την κριτική σας. Σας ευχαριστώ που είχατε την υπομονη να διαβάσετε τις ιστορίες μου. Αφήστε μου κι ένα σχόλιο με την γνώμη σας.
Κωστής

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Το δέντρο.


Το δέντρο.


Τραγουδάκι σας (ε)λέω
για να κάθομαι να κλαίω.
Δέντρον είχα στην αυλή μου
για παρηγοριά δική μου.
Την Δευτέρα το φυτεύγω
και την Τρίτη το κλαδεύγω.
Την Τετάρτη βγάνει φύλλα
και την Πέμπτη αθούς και μήλα.
Και την Παρασκή το βράδυ
ήρθε κλέφτης να το πάρει.
Ήρθε κλέφτης κι' έκλεψέν το
τρυγητής κι' ετρύγησέν το.
Κι' άφηκε κι εμέ τον πόνο
και δεν νταγιαντίζω(*) χρόνο.


(*) Νταγιαντίζω=Υποφέρω, αντέχω, υπομένω.

Παλιό Κρητικό τραγούδι από την συλλογή του Αριστείδου Κριάρη.
Χανιά 1909, Αθήνα 1920.

Κωστής Τζαγκαράκης. Δεκέμβρης 1911

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για την επίσκεψη και τα σχόλια. Δεν θέλω να σδας αγριέψω πολύ για να μου ξανάρθετε.
Κωστής